> >ดิฉันแต่งงานเมื่อ พ.ศ. 2534
>
>และได้อยู่กินกับสามีด้วยดีจนมีลูกสาวนและลูกชายอย่างละคน
> ชีวิตก็มีความสุขดี
> >มีรถยนต์ มีบ้านในเนื้อที่ 11 ตารางวา บนถนนแจ้งวัฒนะ
> >ดิฉันมีน้องสาว 1
> คนเค้าไปได้สามีที่มีเมียหลวงอยู่แล้ว
> ตอนหลังเค้าเลิกกัน
> >เขามาหาดิฉัน ดิฉันก็ให้น้องสาวมาอยู่ด้วยกัน
> แต่ว่ามาคนเดียวนะคะ
> >ส่วนลูกๆอยู่กับสามีเขา
> น้องสาวมาอยู่กับดิฉันได้หลายปี
> >จนมาวันหนึ่งหัวใจดิฉันเกือบสลาย
> >คือสามีดิฉันจะเลิกงานเวลา 24.00 น.และในเวลา 00.45
> น.
>
>ดิฉันได้ยินเสียงรถของสามีมาถึงบ้านแล้วแต่ดิฉันหลับต่อ
> มาตกใจตื่นตอนตี 2
> >กว่านิดหน่อยไม่เห็นสามีนอนอยู่
> ลุกขึ้นไปดูที่ห้องลูกๆก็ไม่มี
> >ในห้องน้ำก็ไม่มี ใจหายวาบ
> รีบลงมาที่โซฟาข้างล่างก็ไม่มี
> >รถยนต์ก็จอดอยู่แต่สามีดิฉันไปไหน
> มองที่ประตูบ้านก็ใส่กลอนอยู่
> >ดิฉันหัวใจเต้นแรงมาก
> เหลืออยู่ห้องเดียวคือ..ห้องน้องสาว.. ของดิฉัน
> >ดิฉันเดินไปเปิดไฟจนสว่างทั่วบ้าน
> หัวใจเต้นแรงผิดปกติ อยากจะเป็นลม
>
>แล้วมองไปที่ห้องของน้องสาวแล้วพยายามตั้งสติคิดในใจว่า
>
> >ถ้าเขาเดินออกมาจากห้องนั้นดิฉันจะทำอย่างไร
> >ดิฉันนั่งมองประตูห้องของน้องสาว น้ำตาจะไหล
> นึกในใจว่า
> >จะทำอย่างไร?
> >เราจะทำอย่างไรดี ลูกก็ยังเล็ก ดิฉันตัดสินใจ?เลิก?
>
>แล้วให้เขาไปอยู่กับน้องสาวที่อื่นส่วนดิฉันจะอยู่กับลูก
>
> >คือยกสามีให้น้องสาวไปถ้าเขารักกัน
> >จนประมาณตี 3 กว่าๆ
>
>ดิฉันในใจว่าถ้าดิฉันโทรฯเข้ามือถือเขาแล้วเสียงโทรศัพท์ก็ต้องดังออกมาจากห้องน้องสาวแน่ๆเลย
>
> >เป็นไงเป็นกันดิฉันตัดสินใจโทรฯแล้วก็ติดจริงๆค่ะ
> >ใจดิฉันเต้นแรงจนเกือบหลุดออกมาข้างนอก
> ดิฉันยืนแอบอยู่หน้าห้องน้องสาว
>
>....แต่เอ๊ะไม่มีเสียงโทรศัพท์ดังออกมาจากในห้องของน้องแต่โทรฯติด
> เขาอยู่ใหน
> >
> >
> >
> >
> >
> >?ฮัลโหล?
> >
> >
> >
> >
> >
> >
> >
> >? เธออยู่ไหน ? ดิฉันตวาด
> >
> >
> >
> >
> >? อยู่ในรถจ้ะ ก็เธอใส่กลอนในบ้าน เข้าบ้านไม่ได้
> ช่วยเปิดให้หน่อยสิจ้ะ ?
> >
> >
> >เฮ้อ เบือตัวเองจริงๆ
