ณ ป้ายรถเมล์ ยืนงงๆ รอรถเมล์เพือจะไปทำงาน
ฝนตกปอยๆ เหมื่อนจะหนักขึ้น
พอเห็นฝนตกนึกขึ้นได้ว่า
ทำไมมึงต้องเดินตากฝนมาขึ้นรถเมล์ไปทำงานด้วยวะกูมีรถใช่ กูมีรถ แล้วรถกูละไปไหน นั้นสิ ?????
มาถึงที่ทำงานฝนยังคงตกอยู่
หัวหน้าถามว่าอ้าวววว..
หัวหน้า = ทำไมเดินตากฝนมาละเดียวไม่สบาย รถไปไหนวันที่ฝนตกทำไมไม่เอามา
ผมเอง = เหะๆ รถผมเหรอครับ
ผมต้องเสียสละให้พี่ของแฟนเอาไปทำงาน และผมต้องนั้งรถเมล์มา
หัวหน้า = อ้าวไงเป็นงั้นละ
พี่เค้าช่วยผ่อนรถด้วยเหรอ 
ผมเอง =
ก็แฟนบอกว่านานๆพี่เค้ามาที ให้ยืมใช้หน่อยไม่เป้นไรหรอกแถมพี่เค้าไม่สบายด้วย

(แล้วผมละ)
ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไร ก็ได้แต่เดินงงๆๆ มาทำงาน
รถผมไปไหน รถผมไปไหน ทำไมผมไม่ได้ใช้รถ ??
หัวหน้า = ก็บอกว่าถ้าพี่ไม่สบายพี่จะหาคนขับรถให้รึไม่ก้นั้งแท็กซีดีกว่า
ถ้าคนไม่สบายหนักคิดรึว่าจะขับรถไหว แล้วแกก็สั่งงาน...

หลังจากนั้นผมก็เริ่มมีอาการงงๆ กับตัวเองว่า
มันก้จริงนี่หว่า
ใครผ่อนรถวะ ตรูกับแฟนนี้หว่าช่วยกันผ่อนแล้วทำไมเค้าถึงได้เอาไปใช้ละ
เค้าไม่สบาย ?
เค้าเป็นพี่ชายของแฟนก็เหมื่อนแฟนเราเอาไปใช้?
แล้วเวลารถเสียมาใครเอาไปซ่อมว่ะ? (ตรูนี่หว่า)
เมื่อวานเพิ่งเช็ดรถเงาๆใหม่ๆเลยแล้วกลับมามันจะเงาเหมื่อนเดิมไหมวะ ? (ตรูก็ต้องมานั้งเช็ดมันอีกนี่หว่า ?)
ถ้าเกิดตรูไม่ให้ยืมมันจะหน้าเกลียดไหมวะ ?
ตรูใจแคบไปรึป่าววะ ?
รึว่าตรูงก ห่วงรถ ?
จะปรึกษาใครดีวะ ตรูคิดถูกรึคิดผิดวะเนี้ย
ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้เพือนๆในคลับจะทำยังงัยดีครับ ช่วยผมคิดหน่อย
