~พ่อ&ลูกฮาเฮ~

[@TiiDaBoY@]

~พ่อ&ลูกฮาเฮ~

>กราบเท้าคุณพ่อคุณแม่ที่เคารพ



>คุณพ่อคะ คุณแม่คะ


เป็นอย่างไรบ้างสบายดีหรือเปล่าคะ



>ผ่านมาเกือบครึ่งปีตั้งแต่หนูเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ



>หนูไม่ได้ติดต่อคุณพ่อคุณแม่เลย



>หนูอยู่ที่นี่สบายดี...พี่มากเค้ารักหนูและดูแลหนูเป ็นอย่างดี



>สงสัยหรือคะว่าพี่มากคือใคร



>จำได้มั้ยคะวันที่หนูจากคุณพ่อคุณแม่ที่สถานีรถทัวร์


เข้ามาเรียนที่กรุงเทพฯ

>รถทัวร์ที่หนูนั่งมาเกิดอุบัติเหตุใกล้ปั๊มน้ำมันแห่ งหนึ่งในกรุงเทพฯ



>หลังเกิดอุบัติเหตุ มีคนมาล้อมหน้าล้อมหลังหนูเต็มไปหมดเลยค่ะ



>และมีคนขโมยกระเป๋าเดินทางและกระเป๋าตังค์ไป



>พี่มากเค้าเป็นเด็กปั๊มที่นั่นค่ะ



พอรถชนกันเค้าก็เข้าไปช่วยปฐมพยาบาล



>เราเจอกันที่นั่นค่ะคุณพ่อเค้าเป็นคนดีมาก



เราพูดคุยกันซักครู่ใหญ่


รู้สึกถูกคอกันมากคุณแม่ขา



นี่แหละมั้งคะที่เรียกว่ารักแรกพบ


>พอเค้ารู้ว่าหนูยังไม่มีที่พักไม่มีญาติในกรุงเทพฯ



>และยังไม่รู้จะไปพักที่ไหนแถมยังบาดเจ็บจากอุบัติเหต ุ



>พี่มากเลยชวนหนูไปอยู่ด้วยกันที่หอพักใกล้ๆปั๊มน้ำมั นนั้น



>ด้วยความตกใจและไม่มีที่พึ่งทำให้หนูรับปากพี่เค้าไป โดยไม่รู้ตัว



>แต่ว่าคุณพ่อคะพี่มากเป็นคนดีมากค่ะ เค้าไม่เคยแตะต้องตัวหนูเลย



>เราอยู่ด้วยกันปร ะมาณ2เดือน พี่มากจึงขอหนูแต่งงานค่ะ



>หนูขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณพ่อคุณแม่ก่อน



>แต่ด้วยความใกล้ชิดทำให้หนูไม่สามารถยั้งใจไว้ได้



>จึงได้บอกตกลงพี่มากเค้าไป



>อภัยให้เรานะคะนึกว่าเห็นแก่เด็กตาดำๆ


ที่จะเกิดมาดูโลกนี้อีกไม่นานเท่าไร



หนูกำลังมีหลานให้คุณแม่ค่ะ


>คาดว่าการเรียนเทอมแรกนี้คงต้องพักไว้ก่อน



หรือไม่ก็ต้องเลิกเรียนไปเลย



>เพราะว่าหนูคงต้องช่วยพี่มากหาเงินก่อนที่ท้องจะใหญ่ ไปกว่านี้



>พอลูกคลอดแล้วก็คงต้องอยู่เลี้ยงลูกอีก คงไปเรียนไม่ได้



>เงินทองก็หมดไปทุกวันๆแต่หนูก็ยังสุขใจดีค่ะ ไม่ต้องห่วง



>คุณพ่อคุณแม่อย่าโกรธหนูนะคะ



มันเป็นเรื่องสุดวิสัยจริงๆ


>แต่หนูคิดว่าคุณพ่อคุณแม่คงจะให้อภัย



>เมื่อคลอดลูกแล้วหนูจะพาพี่มากและลูกไปกราบเท้าคุณพ่ อคุณแม่ที่บ้านนะคะ



> >ที่หนูเขียนจดหมายมาหาคุณพ่อคุณแม่วันนี้



มีข่าวดีและข่าวร้ายมาบอกค่ะ



ข่าวดีก็คือที่หนูเล่ามาทั้งหมดนั่น


เป็นเรื่องไม่จริงค่ะหนูล้อเล่นค่ะ!!



>ส่วนข่าวร้ายก็คือเทอมแรกหนูสอบได้F 3 วิชาD 2 วิชา และ C อีก1วิชา



> >เห็นมั้ยคะ มันไม่ได้ร้ายแรงไปกว่าที่หนูเล่ามาตั้งแต่ต้นหรอก



>ดีกว่าซะอีกจริงมั้ยคะ ฉะนั้นอย่าโกรธหนูนะคะ



>ด้วยรักและเคารพอย่างสูง



>หนูดาที่รักของคุณพ่อคุณแม่


>ป.ล.เงินที่คุณพ่อให้มาหมดแล้วล่ะค่ะ



>ถ้าคุณพ่อจะเห็นใจช่วยโอนเงินเข้าให้หนูด้วยนะคะ" >




จดหมายตอบกลับ


>--------------------------- > >สวัสดีจ้ะลูกรักของพ่อ



>ที่ลูกเล่ามาทั้งหมดตั้งแต่แรกนั่นน่ะ ทำเอาพ่อใจไม่ดีไปเลยเชียว



>พ่ออ่านจดหมายลูกได้แค่ครึ่งเดียวก็โกรธจัดจนไม่ได้อ ่านต่อ



>เพราะว่าบันดาลโทสะทำให้พ่อกับแม่ทะเลาะกันยกใหญ่



>แม่เค้าไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องจริงเพราะเค้ารักลูกมาก



>คิดว่าลูกคงจะไม่ทำให้เค้าผิดหวัง



>แต่พ่อก็โมโหซะจนลืมตัวทะเลาะกับแม่อย่างแรง



>ลูกก็รู้ว่าแม่ป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่



>พ่อผิดเองที่ไม่รู้จักคิดรู้จักยั้งความโกรธ เราทะเลาะกันแรงมาก



>จนแม่เค้า......ล้มลงหัวใจวาย ยาที่เคยมีอยู่ในบ้านก็หาไม่เจอ



>พ่อพาแม่แกส่งโรงพยาบาลก็สายไปซะแล้ว



>พ่อกำลังเศร้ามากคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น



>มันเกิดจากพ่อไม่อ่านจดหมายของแกให้จบซะก่อน



แม่แก็เลยมีอันเป็นไป


> >อ้อพ่อมีข่าวดีและข่าวร้ายสำหรับลูก >



>ข่าวดีคือแม่แกยังอยู่สบายดีไม่มีอะไรพ่อล้อเล่น



>ข่าวร้ายคือแม่เค้าเสียไพ่เลยไม่มีเงินส่งไปให้ลูก



>แต่มันก็ยังดีกว่าที่แม่เค้าจะเป็นอะไรไปใช่ไหมล่ะ



>หวังว่าลูกคงอ่านจดหมายจนจบนะ



>ไม่ใช่ตกใจตะลีตะเหลือกไปฆ่าตัวตายซะก่อน



>รักลูกมากจ้ะ


>พ่อ

[/b]

ขำๆ เอามาจากในเมลล์ครับ แก้เคลียด 

[/color][/b]

[noo kanza]

พ่อลูกพอกัน 

[nokorn_ka]

 

[*~Nu_Nam~*]

555 คิดได้ไงเนี่ย
 

[wboatamon]

  555